Entries for June, 2004
Welcome back Benj! (bilis ba?) Ok sana magwalking or jogging sa umaga, pero hindi ganito ang plano ko. Kahapon, galing ako sa Sugoi. Pagnaka-nakang umuulan noon hanggang kinabukasan. Pumunta ko doon ng mayrong dalang 26 pesos sa aking bulsa. Sa halagang yon, 10 piso ang plano kong pamasahe pauwi (na sa tingin ko ay sakto na pauwi). Nung gabing yaon, niyaya ako ni JJ na bumili ng pagkain. Nilibre nya ko ng ice cream sa 7-11 at pinambili ko ng 4 seasons yung natitira kong 16 pesos (plus 1 peso na arbor ko na kay JJ). Nagpabili rin sina Bible at Ate Recy ng hamburger sa Angel's Burger na hindi naman mukhang angel yung nagtitinda. So kumain kami. Naglaro ng ragnarok. Masaya kami kasi na-MVP namin si Doppelganger nung gabi na yun. Napag-isipan rin namin nina JJ at JJay umuwi na nung mga 4:30 na ng umaga. Mahinang ambon na lang noon kaya hindi na ko nanghiram ng payong. Sumakay ako ng jeep sa welcome rotonda ng gabing yun na may 10 piso na lang sa aking bulsa. Inabot ko ang 10 piso sa driver, at sa hindi inaasahang pangyayari, 3 piso lang ang sinukli sa kin (na alam ko eh 6 pesos lang hanggang Pedro Gil). Tae ng kalabaw naman. Nakarating ako ng Pedro Gil ng may 3 piso na lang. Wala na kong ibang pera. Hindi ko naman masikmurang mang-123. Umuulan na ng malakas. Napilitan na lang ako maglakad kahit alam kong malayo. Gaano kalayo? Mula Paco hanggang Makati. Mga 4-5 kilometro siguro yun. Nakarating na k ng bahay ng mga 6:30 na ng umaga, na basang-basa. Isang nakakatuwang bagay lang sa kin siguro nung oras na yun, nakangiti pa ko habang naglalakad. Parang baliw. Quote of the Day: "I rather catch pneumonia and DIE!" (Migraine Boy, a Music Television Animated Series. He died the day after he said that.) Malaki lang siguro naitulong nung 2 linggo kong pagmumuni-muni. hehe. Medyo mas optimistic na ako ngayon, di tulad dati. Dapat pala kahit minsan magkaroon ka ng time na mag-isa ka lang. I have been reading Bakit baliktad magbasa ang mga Pilipino . |
Kahapon, nanonood ako ng tv news tungkol sa Vote counting sa congress. Nagwalk out lahat ng taong nanonood noong oras na yun kasi si Senator Pimentel ay pinatatagal ang proseso ng pagbibilang. Ang dami ba naman tinanong sa lawyer ng COMELEC. Gaano katagal sya nagtanong? Mula 12pm hanggang 5pm. Dami noh? Sa labas ng kongreso, humila ng isang tao yung reporter para ma-interview tungkol sa nangyari. Matanda na yung lalake. Parang tuod na nakatingin sa ibaba ng camera. Tinanong nung reporter yung matanda: Reporter: Ah eh Tatay, bakit po kayo nag-walkout kayo sa congress? Tanda: Di ko alam e. Sumabay lang ako. May mga kasama ako kasi nandun na sa labas. Lumabas na ko nung nag-alisan na. Reporter: Ah ganun ba. Ano po masasabi nyo sa nangyari sa loob? Tanda: Ok lang. Nakikinig lang ako sa loob. ok lang naman. Reporter: Siguro dapat bilisan na lang ng kongreso at senado ang pagbibilang, di ba? Tanda: Ay oo. 'Lang kwenta kausap. amp. I have been reading Bakit baliktad magbasa ang mga Pilipino . |
(this is a forwarded e-mail) 1. At least 5 people in this world love you so much they would die for you. 2. At least 15 people in this world love you, in some way. 3. The only reason anyone would ever hate you, is because they want to be just like you. 4. A smile from you, can bring happiness to anyone, even if they don't like you. 5. Every night, SOMEONE thinks about you before they go to sleep. 6. You mean the world to someone. 7. Without you, someone may not be living. 8. You are special and unique, in your own way. 9. Someone that you don't know even exists, loves you. 10. When you make the biggest mistake ever, something good comes from it. 11. When you think the world has turned it's back on you, take a look, you most likely turned your back on the world. 12. When you think you have no chance at getting what you want, you probably won't get it, but if you believe in yourself, you probably sooner or later will get it. 13. Always remember complements you received, forget about the rude remarks. 14. Always tell someone how you feel about them, you will feel much better when they know. 15. If you have a great friend, take the time to let them know that they're great. |
Dear Readers, It's been a while since my last post on this blog. Nothing much happened since that day. But I was thinking of stop blogging for a while. I admit that this blog was only a product of my depression. When I am lonely or depressed, I tried to put my rants on this on-line diary. But now I am happy. Somehow, I overcame depression that has been killing me for months. And I mean MONTHS. I thank my VERY close friends here who helped me, even though they didn't realize that everything they have done helped me survive. For those encouragements, laughter, and conversations we talked about... Thank you. Now, I have to think if I should go on blogging. I don't feel ike blogging anymore. lol. Come what may... |
TAG me!