Entries for February, 2007
Hay grabe. Ang hirap talagang mag trabaho pag iniisip kang ibang problema. sirang-sira ang diskarte mo sa buong araw. Ang masakit pa nito wala man lang ako mapagsabihan o maiyakan. |
When God takes something from you, He gives You back something even better. He will never leave you empty-handed. Yan ang natutunan ko kahapon. Nung isang araw lang kasi, tulad ng mababasa nyo dun sa huling entry ko, na sobra akong nalungkot sa ilang bagay sa buhay ko. Pero kahapon lang may pangyayaring nagpasaya sa akin. Mga bandang alas-tres ng hapon, araw ng Linggo, Wala akong magawa kaya naman naglakad-lakad ako sa labas. Nakasalubong ko pa nga si Ate Jhet, ang youth coordinator namin at kinamusta ang project namin for valentines. Pagkatapos nun ay tumuloy ako ng simbahan, sa adoration chapel para magdasal sandali (at tsaka aircon dun, sarap. hehehe) Walang kinalaman ang mga ito sa pangyayaring masaya kaya punta na tayo dun sa magandang pangyayari. Pagkatapos ko magdasal ay lumabas ako ng chapel at narinig ko mula sa labas na may pagsasanay ang koryo ng mga bata sa loob ng simbahan. Pumasok ako para makinig dun sa tumutugtog ng organ. Ganito kasi ako lagi, nakikinig ako kung paano tumugtog ang mga organista para may matutunan ako. Sa loob, nakita ko si Kuya Butch, at Kuya Al, na nag-uusap malapit sa mga bata. Nilapitan ko sila para makipagkwentuhan na rin. Kinamusta ko ang dalawa. Tinanong ko ko na rin si Kuya Al kung kamusta na ang may-bahay nya na kailan lang ay nahospital at kinailangan ng blood transfusion (at muntik na rin ako mag donate, pero di natuloy). At umupo na lang ako sa isang tabi at nakinig sa pagsasanay. Maya-maya lang e nabanggit ni Kuya Butch kay Kuya Al, "Alam mo, nabanggit ni Monsi (Monsignor) na handa raw sya magpaaral ng organista. Talagang kulang ksi tayo sa tumutugtog." Sabay tinuro ako ni Kuya Al, "Ayan o, si Benj, marunong yan." Tinanong ako ni Kuya Butch, "Talaga? Marunong ka rin bumasa ng nota?" "Opo. Hindi naman po siguro mahihirapan yung magtuturo sa akin kasi may alam na naman ako kahit papaaano..." "O sige sasabihin ko kay monsi ito bukas. May meeting kasi kami tuwing Lunes." WOW! Ang saya-saya! hehehe. Matagal ko na rin kasi gustong mag organ lessons, kaso masyado talagang MAHAL. At ngayon e magiging scholar pa ko ng simbahan. hahaha! ![]() Pero sana matuloy. Di ko parin sure kung matutuloy ito pero sana... Kung hindi... ako mismo ang lalapit kay monsi XD---------------------------------- Maiba tayo. Natawa lang ako dun sa entry ni komikero. According to him, "Contrary to popular belief, February is Single Awareness Month because this is the time when the singles are panicky and turns them into ![]() ![]() ![]() ..."Hahaha! I like this line. |
I GOT HOSPITALIZED YESTERDAY evening. 1pm, yesterday, my family & I ate Pork Adobo for lunch. The morning before that, I was still lively, playing keyboard and stuff. But after eating lunch, I suddenly felt stomach ache, vomiting and LBM. I also felt dizziness and headache. My dad and I were the most affected in the family. My mom just got fever, & my sister is still strong enough to get to work even though she got LBM. Fortunately, my brother was out and didn't eat anything for lunch at home. I thought everything will be ok later that night, but stomach ache persistently hits me and my dad. So we went to a hospital (Ospital ng Makati) that night. We got some shots and we had to take some antibiotics to get better. But even before we got into the hospital, I was already starting to feel better. But the doctor told us to take antibiotics for a week. --------------------------------- I got over with my depression. Thank goodness. --------------------------------- God blessed me with a sturdy body. Thank God. |
Badtrip yan. Sama ng gising ko kanina. Tumawag ang comptroller namin, at kinakamusta ako. Tumawag raw ang kliyente ko at galit na galit daw. Bakit daw absent na naman ako at sa parehong rason daw tulad dati. Walangya... Kahit kailan hindi ako nagrason na na-food poinson ako para mag absent! At tatlong beses ko na raw ginagawa yun! Wala raw ako ginagawa nung huling pasok ko. Sumosobra na to. Pagiisipan ko na kung aalis na ako sa kompanyang ito. Mahal ko ang trabaho ko, pero yung kliyente ko... ewan ko ba! Siguro hindi lang talaga ako para sa trabaho na to. Bago pa umalis ang kliyente na to sa kompanyang ito, siguro dapat ako na lang ang umalis. Ayokong malugi pa ang kompanya namin dahil sa akin. |
I was thinking of quitting yesterday... But our CEO and our comptroller kept defending me from our client. I suddenly felt ashamed of myself. They always make an effort to make me stay, but I am not doing enough for our client. I don't know what to do. I'm stuck. I feel that I am not capable enough to perform tasks I was asked to work on. I know some of you could relate with me about this, that there are a lot of times when we feel we are not growing productive anymore because we are losing interest on our jobs for some reason. Maybe I should give myself a second chance. I'll just do my best for now. There are people who still trusts me. Anyway, I don't want to break my word when I first got here, that I will grow with this company. |
Yahooooo! I got a chance to talk to our parish priest yesterday. And guess what? He shall inquire on a catholic school (I don't know where) for my organ lessons. I hope to get it soon. |
My client made me install a webcam so that see me if I REALLY AM working. This sucks. |
TAG me!

Pero sana matuloy. Di ko parin sure kung matutuloy ito pero sana... Kung hindi... ako mismo ang lalapit kay monsi XD
into 