Thoughts before I sleep

Haay tagal ko ring hindi nakapag-blog. Na-miss ko to.

Medyo marami na ring nangyari mula nung huling entry ko. By the way, I'm going to Olongapo later in the morning to see Tere. Na-miss ko ang babaeng to. Sana rin makita ko yung isang member ng PYM na nanirahan na sa Gapo, si Kris. Aba syempre si Onat rin na lagi ko naman nakakasama dun.
-------------------------------------

Speaking of PYM, medyo hindi na ako in good terms sa kanila nowadays. Nakakalungkot lang isipin na hindi ko man lang alam kung gusto pa nila ako bumalik. Nung Huwebes ng gabi kasi, nagkaroon ng assembly ng Church members sa parish. Mga 2 upuan ang layo ko mula sa kanila. Napansin ko na ni hindi man lang nila ako nililingon. Parang hindi ako naroon. May sumisilip pero parang hindi nila ako talaga tinitignan. Naramdaman ko na hindi na ata nila ako kailangan. Ewan ko ba. Nakakalungkot lang pero tulad nga ng sabi ko sa office nung isang araw, kapag nasaktan ka, just move on.

Marahil siguro ang isa sa mabigat kong pagkakamali ay hindi ako nag open-up sa kanila. Sa totoo lang hindi ko maaring gawin yun. May mga bagay na hindi ko masabi sa kanila ng harapan, sapagkat alam ko, kapag ginawa ko yun, hindi na magiging bukal sa kanilang kalooban ang mga susunod na sasabihin nila o ikikilos. Ayoko ng ganun. Ang hirap ng kalagayan ko. Hinahayaan ko nang mapalayo sila sa akin.
-------------------------------------

On what's happening between me and my friends is a blessing in disguise.

This may sound like I am sourgraping. Pero masama kasi ang nagawa ko. Iniwan ko yung mga kaibigan ko dati dahil nakilala ko ang mga tao na alam kong mas makakapagpalapit sa akin sa Panginoon, at hindi naman ako nagkamali.

Sa kasamaang palad, hindi rin nagiging maganda ang relasyon ko sa kanila, kaya naman hinayaan ko munang mapalayo ako.

Alam nyo, lagi kong ipinagdadasal sa Panginoon na huwag nyang ilalayo sa akin ang mga kaibigan ko. Feeling ko kasi mamamatay ako pag wala sila. I got TOO attached. But the Lord may take away anything that is bad for us.

Naging malungkot ang buhay ko nung mga nakaraang araw.

Pero nakakatuwang isipin na kahit papaano, nagiging maganda ang relasyon ko sa pamilya ko.  Marahil, hinayaan ng Diyos na mapalayo ako sandali sa aking mga kaibigan, upang makapagbigay ako ng oras sa pamilya ko.
------------------------------------- 

Kanina nakatanggap ako ng Baptism of fire sa aming Christian Life Program ng Singles for Christ. Nakakagaan ng kalooban ang mga prayers sa akin ni Kuya Jay. Maraming salamat. Wish ko lang sana nakapag-kumpisal man lang ako bago ako sumailalim dito. Siguro sa darating na Linggo na lang. Sabi ni Kuya Jay yung Greenbelt chapel daw ay laging may Pari para sa mga ganung okasyon. Bibisita ako sa Greenbelt kung ganun.
-------------------------------------

Nagkita pala kani ni Dainty ilang linggo na ang nakaraan. Kasama si Mike, hinintay namin ang aking butihing kaibigan sa Megamall. Nakakatuwa rin at nakasalubong namin si Marian! Aba, CPA na pala sya ha. Congrats girl! Dainty looks cuter than before. Tabachingching pa rin hehe. Syempre kwentuhan. Nilibre ko na rin kahit na paubos na ang pera ko. Ayos lang, basta masaya.
-------------------------------------

 Bago man lang ako matulog at umalis mamaya (patungong Gapo), gusto ko sana sabihin na pasensya na sa lahat ng nasaktan ko. Marahil hindi ko sinasadya. Sa pamilya ko, sa mga kaibigan ko, sa mga kasama ko sa trabaho. Patawad po kung may nagawa man akong nakakasakit sa inyo.

Di ko alam kung anong mangyayari mamaya, pero sana maging ligtas ang biyahe ko.